Σε αυτή τη μάχη δε θά’ χετε γωνιά να σταθείτε

Η ΟΡΓΗ του κόσμου της εκπαίδευσης θα σας κάνει παρελθόν

ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ ενάντια στην αξιολόγηση και την αντιεκπαιδευτική πολιτική - το σχολείο / επιχείρηση και αντιδημοκρατικό κάτεργο.

Το ΥΠΑΙΘ έχει βγάλει τον ίδιο τον Γενικό Γραμματέα και διάφορους «παρατρεχάμενους», συντονιστές και επιμορφωτές σε εντεταλμένη υπηρεσία να τρομοκρατήσουν σύσσωμο τον κλάδο, στελέχη και μη, για τη συναίνεση, τη δημιουργία κουλτούρας και τελικά την επιβολή της παγκοσμίως αποτυχημένης αντιδραστικής πολιτικής της αξιολόγησης που έρχεται να διαλύσει το δημόσιο σχολείο.

Επιδίωξη του ΥΠΑΙΘ και της κυβέρνησης της ΝΔ είναι να περάσει κλίμα φόβου και τρομοκρατίας στα στελέχη εκπαίδευσης και στους εκπαιδευτικούς της τάξης. Επιχειρεί με πειθαρχικό πέλεκυ να διαμορφώσει διευθυντές και στελέχη «επιθεωρητές», μάνατζερ και αφεντικά του εκπαιδευτικού σώματος, απειλώντας ότι όποιος δεν εφαρμόζει το αξιολογικό πλέγμα θα εκδιώκεται. 

Συγκεκριμένα στις πρόσφατες ενημερωτικές τηλεδιασκέψεις φανέρωσαν διάπλατα τα σχέδιά τους για ένα σχολείο κάτεργο, προκαλώντας την οργή και την αποδοκιμασία των Διευθυντών, με μεγάλο κύμα παραιτήσεων να είναι προ των πυλών. Οι έννοιες που ειπώθηκαν όπως «τεκμήρια της γνώμης των γονέων ή συναδέλφων, αναβάθμιση, πειθαρχικό, ιεραρχία, 30ωρο, δουλειά και το απόγευμα, σύμβουλος, είσοδος του διευθυντή στην τάξη για να αξιολογεί το παιδαγωγικό κλίμα και τη διαχείριση της τάξης. (!), μέντορες, έσοδα και επιμορφώσεις επι πληρωμή με τα λεφτά να πηγαίνουν στη σχολική επιτροπή, μόνο για να διατεθούν ξανά στο σχολείο που συγκέντρωσε αυτά τα έσοδα.(!) 15ωρη υποχρεωτική ενδοσχολική επιμόρφωση, σε ετήσια βάση, εκτός ωραρίου την οποία συμφωνα με το νόμο την αποφασίζει ο διευθυντής κλπ» θα έρθουν να επιβεβαιωθούν μέσα σε άρθρα άμεσης Υπουργικής Απόφασης.

Οδηγούν το σχολείο και τη δημοκρατία, στο απόσπασμα!

Χαιρετίζουμε την περήφανη απάντηση πολλών συμμετεχόντων στο σεμινάριο (προϊσταμένων νηπιαγωγείων και διευθυντών/ντριων) που όχι μόνο δεν “μάσησαν” από τις επαναλαμβανόμενες απειλές του Κόπτση που καταϊδρωμένος επαναλάμβανε τα περί πειθαρχικού παραπτώματος, αλλά τον αποστόμωσαν. Ο γ.γ. ξέχασε ότι τα ίδια έλεγε και ο πρόεδρος του ΙΕΠ στα αντίστοιχα “σεμινάρια” πριν την έναρξη της διαδικασίας και είδαμε τα αποτελέσματα της περσινής χρονιάς με το 95% συμμετοχή πανελλαδικά στην απεργία αποχή από την εσωτερική αξιολόγηση. Γελοιοποίησαν τον Γενικό Γραμματέα με τα σχόλια και το χλευασμό, εκδηλώνοντας την οργή τους απέναντι στα εκτρωματικά και ανεδαφικά, εξωπραγματικά για την πραγματικότητα του σχολείου σχέδια τους, που ταιριάζουν σε ιδιωτική επιχείρηση και στρατώνα αλλά όχι σε δημόσιο σχολείο.

Θεωρεί άβουλους τους εκπαιδευτικούς και ΔΕΝ απαντάει στο γεγονός ότι οι εκπαιδευτικοί και οι προϊστάμενοι των σχολείων δηλώνουν ΑΠΕΡΓΟΙ σε νόμιμη προκηρυγμένη απεργία και αυτό δεν μπορεί να χαρακτηριστεί πειθαρχικό παράπτωμα!!! εκτός αν επίσημα κηρύξουν δικτατορία στη χώρα.

«ΑΣ ΚΑΝΕΙ ΕΔΕ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ 140.000 ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΙ ΝΑ ΕΡΘΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΑΣΧΕΤΟΙ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΟΥΝ ΤΑ ΣΧΟΛΕΊΑ ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΆΒΟΥΝ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ ΤΑΞΗ, ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ ΣΧΕΣΗ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΚΑΙ ΤΙ ΚΑΝΕΙ Ο ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΤΗΣ ΠΡΑΞΗΣ ΜΕ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΕΧΟΥΝ ΠΑΡΕΙ ΔΙΑΖΥΓΙΟ ΣΤΑ ΣΑΛΟΝΙΑ ΠΟΥ ΖΟΥΝ».

Το υπουργείο έφαγε “χαστούκι” από το πιο “φιλικό” και ευάλωτο όπως πίστευε κομμάτι του κλάδου. Καλώς να ορίσουν και στο ευρύ σώμα των εκπαιδευτικών της τάξης να δουν τι τους επιφυλάσσει η συλλογική στάση του κλάδου. Στους εκπαιδευτικούς των 20 και 30 χρόνων που καταθέτουν την ψυχή τους κόντρα στα εμπόδια και το πριόνισμα όλων των υπουργών Παιδείας και των κυβερνήσεων. Των νεοδιόριστων που έδωσαν μάχες για να μπουν στο δημόσιο σχολείο και τη σταθερή δουλειά. Είναι βαθιά γελασμένοι αν νομίζουν ότι θα τους εκβιάσουν να παραδώσουν όλα αυτά για τα οποία πάλευαν και παλεύουν και να βρεθούν να δουλεύουν σε κάτεργο χειρότερο από τα ιδιωτικά σχολεία. Τους αναπληρωτές συναδέλφους που γνωρίζοντας το δημόσιο σχολείο αποκτούν τη συνείδηση ότι αν δεν ενώσουν τη φωνή τους με το μαχόμενο εκπαιδευτικό κίνημα θα είναι οι πρώτοι που θα κοπούν με τη συρρίκνωση των θέσεων εργασίας και η ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας(3μηνα κλπ) θα κυριαρχήσει.

Τώρα είναι η στιγμή που το κύμα οργής πρέπει να εκφραστεί με γενναίες αποφάσεις και σταθμούς, μαζική συμμετοχή των 140.000 και πλέον συναδέλφων/ισσών σε έναν αποφασιστικό αγώνα. Στο φόβο απαντάμε με την ευθύνη του αγώνα των συλλογικά εργαζόμενων εκπαιδευτικών.

Οι όποιες απειλές για πειθαρχικά, περικοπές μισθού κλπ είναι έωλες, αφού η απεργία αποτελεί νόμιμο δικαίωμα και σε καμιά περίπτωση πειθαρχικό παράπτωμα.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΜΑΣ. Το σχολείο δεν είναι επιχείρηση με πελάτες και διαφημιστικές ρεκλάμες. Το σχολείο δεν προσφέρει δεξιότητες αλλά γνώση. Το σχολείο δε λειτουργεί με ντιρεκτίβες και απειλές, αλλά με παιδαγωγική ελευθερία.       

ΔΕΝ ΑΠΟΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΓΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΤΗΝ ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ και ΤΗΝ ΙΕΡΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟ στο σώμα των εκπαιδευτικών του σχολείου. ΚΑΝΕΝΑΣ μέντορας, υπεύθυνος τάξης, παιδαγωγικός υπεύθυνος κλπ σε ΚΑΝΕΝΑ σχολείο.

Για όλα αποφασίζει ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΩΝ. Κανένας διευθυντής να μην αποδεχτεί να παίξει το ρόλο του “λαγού” στην κατάργηση κάθε δημοκρατικής λειτουργίας του σχολείου.

ΚΑΜΙΑ αποδοχή των φακέλων και του portfolio των μαθητών στα προγράμματα δεξιοτήτων. Καμία ανάρτηση σε πλατφόρμες του υπουργείου και ιστοσελίδες σχολείων δεδομένων και δεικτών από τα εργαστήρια δεξιοτήτων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αυτοαξιολόγηση και αξιολόγηση των σχολικών μονάδων  

ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΔΟΧΗ πανελλαδικών ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ και τράπεζας θεμάτων στην ΣΤ δημοτικού που θα σπρώχνει τα παιδιά από το δημοτικό εκτός της γενικής μόρφωσης.

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΔΥΝΑΜΙΚΑ στην απεργία – αποχή από την αυτοαξιολόγηση και αξιολόγηση κόντρα στα σχέδια διάλυσης του δημοσίου σχολείου, των εργασιακών και μορφωτικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Δε θα επιτρέψουμε σε κανέναν να παραδώσει την κοινωνία, την εκπαίδευση, το μέλλον των παιδιών μας, εφαρμόζοντας τους αντι-εκπαιδευτικούς νόμους της αξιολόγησης.

Υψώνουμε συλλογικά και ανυποχώρητα με οργανωτικά μέτρα την αντίστασή μας. Με αποφάσεις συλλόγων διδασκόντων, ενημερωτικές συναντήσεις ανά ομάδες σχολείων, έκτακτες Γ.Σ., επιτροπές αγώνα και ΑΜΕΣΗ απεργιακή απάντηση.

Αποτελεί όρο τιμής για την Ιστορία του εκπαιδευτικού 

κινήματος η υπεράσπιση του Δημόσιου Σχολείου.

ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΟΥΝ ΟΛΑ ΠΙΣΩ.

 

 

 

 Όχι στη νέα Χούντα - Η αντίσταση χρέος όλων μας!

Το ονομάζουν 'δημοκρατικό σχολείο'. Κατά τ' αλλα οι επιτελάρχες του υπουργείου παιδείας...

- πετάνε στα σκουπίδια το συλλογικό όργανο αποφάσεων του σχολείου, το Σύλλογο Διδασκόντων

- ελέγχουν ασφυκτικά το περιεχόμενο και κάθε βήμα της διδακτικής διαδικασίας και παιδαγωγικής σχέσης

- απαιτούν από τον εργαζόμενο να εργαστεί αμμισθί με αντάλλαγμα μόρια αξιολόγησης

- πνίγουν τον εκπαιδευτικό με εργασίες που τον αποσπούν από το εκπαιδευτικό και διδακτικό έργο του, εξουθενώνοντάς τον

- αποποιούνται κάθε ευθύνης τους για το δημόσιο σχολείο, αναγκάζοντας το σχολείο να βγει ως προιόν στην ελεύθερη αγορά για να μπορέσει να επιβιώσει

- δημιουργούν συνθήκες άκρατου ανταγωνισμού και ατομικισμού μέσα στα σχολεία

- τρομοκρατούν με 'κακή αξιολόγηση - πειθαρχικές κυρώσεις όποιον αντιτίθεται στην πολιτική τους

- καταπατούν το δικαίωμα της απεργίας απειλώντας τους εργαζόμενους με συνέπειες επειδή θα ασκήσουν το νόμιμο δικαίωμά τους.

Το 'δημοκρατικό' τους σχολείο, το σχολείο των δεξιοτήτων και της αριστείας μόνο χούντα μυρίζει!

Μια χούντα νέου τύπου, τεχνοκρατική και επιτελική, στραγγαλίζει όλο και πιο δυνατά την παιδεία και την κοινωνία μας, τα δικαιώματα τα δικά μας αλλά και των μελλοντικών γενιών, των παιδιών μας!

Η αντίσταση δεν είναι πια μόνο ανάγκη, είναι ΧΡΕΟΣ ΜΑΣ!

Αυτές ακριβώς οι αλλαγές ΔΕΝ πρέπει να γίνουν και ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ! *

 

Αυτές ακριβώς οι αλλαγές ΔΕΝ πρέπει να γίνουν και ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ! *

238 σελίδες στον νόμο 4823/2021 του καλοκαιριού χρειάστηκαν για να περιγράψουν το τσουνάμι των δομικών αλλαγών που διαμορφώνουν το πλέον σκοτεινό τοπίο για την δημόσια εκπαίδευση, το περιεχόμενο της γνώσης και τους όρους εργασίας μας.

Κατακαλόκαιρο με σχολεία κλειστά, με τους εκπαιδευτικούς μακριά και την κοινωνία τρομαγμένη και καθημαγμένη από την επέλαση της πανδημίας, η Κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας ψηφίζει νόμο που αλλάζει συθέμελα το δημόσιο σχολείο. Κατακαλόκαιρο για να μην μπορέσει το εκπαιδευτικό κίνημα να αντιδράσει και να απαντήσει. Τώρα όμως με την έναρξη της σχολικής χρονιάς θα λάβουν την απάντηση που πρέπει. Σήμερα 7.9.2021 πήραν μια πρώτη απάντηση! Στα γνωστά τηλε-σεμινάρια, παρωδία επιμόρφωσης, τους περίμενε γενική κατακραυγή! Παρά τα κλειστά μικρόφωνα που επιβάλλουν εδώ και δύο χρόνια, οι εκπαιδευτικοί βρίσκουν τρόπο να ξεφιμωθούν και να εκφράσουν την αγανάκτησή τους. Αυτή την αγανάκτηση που πολύ σύντομα θα γίνει κύμα αντίστασης και θα αποτελέσει ανάχωμα στην επέλαση που σχεδιάζεται έναντι του δημόσιου σχολείου.

Γιατί επέλαση όμως; Μήπως υπερβάλλουμε;

Τα όσα υπαγορεύονται από τον νόμο δεν συνιστούν απλώς μια συντηρητική στροφή. Πρόκειται για ολικό ανασχεδιασμό του συστήματος εκπαίδευσης στο σύνολο των λειτουργιών του. Ας δούμε τι προβλέπεται:

 

 

ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ – ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΕΙΘΑΡΧΗΣΗ

Ø Δημιουργία μιας πολυσύνθετης και δαιδαλώδους διοικητικής πυραμίδας και ενός αυστηρού, πολυπρόσωπου και πολυεπίπεδου μηχανισμού ελέγχου και πειθάρχησης, με πολλές, πολλές θέσεις στελεχών!!!!

Ø Δημιουργία νέων αξιολογικών δομών που διαπλέκονται και αλληλοεξαρτώνται μεταξύ τους (τοπικοί επόπτες ποιότητας της εκπαίδευσης, περιφερειακοί επόπτες, περιφερειακά συμβούλια εποπτών, σύμβουλοι εκπαίδευσης κλπ). ΔΟΜΕΣ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΑΞΙΟΛΟΓΟΥΝ ΚΑΘΕ 2 και 4 ΧΡΟΝΙΑ. Δομές που ενισχύουν υπέρμετρα την εξουσία ποικίλων πειθαρχικών μηχανισμών και ελέγχων που ταπεινώνουν και χειραγωγούν τον εκπαιδευτικό της τάξης.

ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΜΟΝΑΔΑΣ – ΤΟΠΙΚΗ ΠΕΙΘΑΡΧΗΣΗ

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΟΥΣΑ ΕΞΟΥΣΙΑ

Ø Δημιουργία τυπικής και άτυπης ιεραρχίας στο εσωτερικό των σχολείων (συντονιστές τάξης, συντονιστές γνωστικού αντικειμένου, μέντορες, υπεύθυνους εκπαιδευτικών ομίλων)

Ø Η επιλογή και η τοποθέτηση όλων των υπευθύνων γίνεται αποκλειστικά από τον διευθυντή, ο οποίος επιλέγει και τον υποδιευθυντή. Έτσι εξασφαλίζεται η

Ø Δημιουργία εσωτερικού ελεγκτικού μηχανισμού των εκπαιδευτικών με όργανα από το ίδιο το σώμα των εκπαιδευτικών (τα κάστρα πολιορκούνται καλύτερα εκ των έσω άλλωστε!)

Ø Κεντρική αρμοδιότητα του διευθυντή και του σώματος των εκλεκτών του αποτελεί η διασφάλιση της εφαρμογής της κυβερνητικής πολιτικής, και για να επιτευχθεί αυτό επιβάλλεται η

Ø Αναβάθμιση του ρόλου του Διευθυντή/Προϊσταμένου της σχολικής μονάδας με απόδοση αρμοδιοτήτων και εξουσιών που δεν έχουν προηγούμενο. Πρακτικά τα πάντα που αφορούν το σχολείο τα αποφασίζει ο Διευθυντής και μόνο. Αποφασίζει ποιος θα είναι υποδιευθυντής, ποιοι θα είναι ενδοσχολικοί συντονιστές, μέντορες κλπ, ποια προγράμματα θα κάνει το σχολείο, ποια τεκμήρια θα ανεβάζει στον ηλεκτρονικό φάκελο του εκπαιδευτικού, σε ποια θέματα και από ποιον φορέα θα πραγματοποιείται η ενδοσχολική επιμόρφωση σε ώρες εκτός διδακτικού ωραρίου κ.α. Έχει αρμοδιότητα πειθαρχικού ελέγχου και φυσικά αξιολόγησής μας κάθε δύο χρόνια. Προς τούτο θα μπορεί να μπαίνει όποτε θέλει στην τάξη μας για να μας ελέγχει. Το σχολείο ανήκει στον ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ!

Ø Ο διευθυντής συνεπικουρείται στο έργο του από την ομάδα των «αρίστων» που ο ίδιος επιλέγει. Η εξουσία και οι επιταγές της είναι παντού και πάντα! Οι «άριστοι» αυτοί λειτουργούν ως όχημα για την εμπέδωση της κουλτούρας αξιολόγησης και της πυραμιδωτής οργάνωσης της εργασίας μας

Ø Οι «άριστοι» βέβαια είναι άμισθοι. Αλλά υπάρχει τυράκι. Δίνουν τώρα άμισθες υπηρεσίες και στο μέλλον θα ανταμειφθούν με μόρια, όταν θελήσουν από μαθητευόμενα στελέχη να γίνουν κανονικά στελέχη εκπαίδευσης. ΛΕΦΤΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ, ΒΟΛΕΥΤΕΙΤΕ ΜΕ ΜΟΡΙΑ!

Ø Μόρια θα λάβουν και όσοι κάνουν τους εκπαιδευτικούς ομίλους χωρίς να συνυπολογίζονται οι ώρες αυτές στο διδακτικό τους ωράριο. Οι όμιλοι προβλέπονται να γίνονται μετά το πέρας του πρωινού προγράμματος είτε το απόγευμα, είτε στις ώρες του ολοημέρου!!!

Κάθε μέλος αυτής της πολυδαίδαλης πυραμίδας δημοσιεύει εκθέσεις, προγραμματίζει, στοχοθετεί με βάση τις οδηγίες του κράτους, αποτιμά και συνεδριάζει. Όλο αυτό το σύστημα λειτουργεί τελικά ως ένας καφκικός πύργος όπου ο στόχος είναι η εξουσία να εξακτινώνεται και να επιβάλλεται με μια θεσμική διάρθρωση του δημόσιου σχολείου, η οποία θυμίζει στρατώνα με λοχίες, επιλοχίες, ανθυπασπιστές, ταγματάρχες κ.τλ.

Ο κατακερματισμός του συλλόγου διδασκόντων κάθε σχολείου σε μέντορες, συντονιστές, υπεύθυνους εκπαιδευτικών ομίλων στοχεύει στη διάλυση κάθε μορφής συλλογικότητας και στη διαμόρφωση επάλληλων γραφειοκρατικών επιπέδων στη βάση τριών αρχών: εμπέδωση της κρατικής εξουσίας, εξατομίκευση και διάχυση μιας κουλτούρας διαρκούς επιτήρησης.

Μα δεν τελειώσαμε...

Έχουμε και την ΑΤΟΜΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Τα στελέχη θα αξιολογούνται σε μια αριθμητική κλίμακα του 100 και απειλούνται με αντικατάσταση ή/και αποκλεισμό από τις διαδικασίες επιλογής αν κριθεί ότι δεν εφαρμόζουν αποτελεσματικά, δηλαδή απόλυτα, την κυβερνητική πολιτική. Και για να την εφαρμόσουν πιστά απειλούνται με πειθαρχικές διώξεις, πώς αλλιώς;

Η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών θα γίνεται κάθε 2 χρόνια από τον Διευθυντή και κάθε 4 από τον Σύμβουλο Εκπαίδευσης (εκείνον που λέγαμε σχολικό σύμβουλο και μετά συντονιστή). Η αξιολόγηση θα αποτυπώνεται σε 4βαθμη κλίμακα και θα αφορά τρία πεδία της παιδαγωγικής και υπηρεσιακής δραστηριότητας:

Ø παιδαγωγική επάρκεια, διδακτική ικανότητα (θα αξιολογείται από τον σύμβουλο εκπαίδευσης)

Ø παιδαγωγικό κλίμα, διαχείριση τάξης (αξιολογούμενη από τον διευθυντή)

Ø υπηρεσιακή συνέπεια και επάρκεια, ενδιαφέρον για την εκτέλεση των υπαλληλικών καθηκόντων, συμμετοχή στην αυτοαξιολόγηση, συνεργασία με τον διευθυντή κλπ (αξιολογούμενη από τον διευθυντή)

Ο πραγματικός στόχος είναι η τρομοκράτηση του εκπαιδευτικού της τάξης ώστε να αποδεχτεί τον ανταγωνισμό και τον παιδαγωγικό τεχνοκρατισμό του υπουργείου και να διαγράψει ως αναχρονισμό τις συλλογικές διαδικασίες στο εσωτερικό κάθε σχολείου, τη δημοκρατία, την παιδαγωγική ελευθερία και το εκπαιδευτικό συνδικάτο.

ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΑΠΟ ΤΟ 1982 ΔΙΑΠΛΕΚΟΝΤΑΙ Ο ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟΣ ΚΑΙ Ο ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ- ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ/ΤΡΙΑΣ

Τα αποτελέσματα της αξιολόγησης δημοσιοποιούνται σε ηλεκτρονική πλατφόρμα (ηλεκτρονικός φάκελος εκπαιδευτικού που περιέχει την αξιολογική έκθεση όλων των αξιολογητών και την έκθεση αυτοαξιολόγησης του εκπαιδευτικού). Προφανώς κατηγοριοποιούνται έτσι τόσο οι εκπαιδευτικοί όσο και οι σχολικές μονάδες. Το ηλεκτρονικό φακέλωμα συνοδεύει τον εκπαιδευτικό σε όλη του την πορεία. Φυσικά κατάταξη για δύο συνεχείς φορές στην τελευταία αξιολογική κλίμακα σύμφωνα με τον Δημοσιουπαλληλικό Κώδικα σημαίνει απόλυση. Αυτοί μιλούν για επιμόρφωση!

Και οι νεοδιόριστοι, όταν υπάρχουν… Αξιολογούνται ανά έτος και αν κριθούν «μη ικανοποιητικοί» δεν μονιμοποιούνται, δηλαδή βλέπουν την πόρτα της εξόδου προς την ανεργία.

Αυτή η συνένωση ελέγχων και επιτήρησης δεν είναι απλά αυταρχική, αλλά διαμορφώνει ένα εξουσιαστικό πλέγμα που επιθυμεί να καταργήσει κάθε παιδαγωγική αυτονομία στο δημόσιο σχολείο, καθώς προωθεί έναν εκπαιδευτικό ολοκληρωτισμό στο όνομα των ήπιων δεξιοτήτων του ΟΟΣΑ και του καπιταλιστικού καταμερισμού της εργασίας. Εννοούμε, πιο συγκεκριμένα, ότι οι πολυεπίπεδοι μηχανισμοί επιτήρησης και η ενοποίηση παιδαγωγικού και διοικητικού ελέγχου διαμορφώνουν ένα ασφυκτικό παιδαγωγικό περιβάλλον για καθένα/μια που τολμά να διδάξει κόντρα στο σχολείο της δεξιότητας και της κατάρτισης.

ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΜΟΝΑΔΑΣ… ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΧΙΟΥΜΟΡ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΣΤΕΙΡΕΥΤΟ

Χρόνια ακούμε για την περίφημη αυτονομία της σχολικής μονάδας. Γνωρίζουμε καλά ότι οι λέξεις διαστρεβλώνονται. Γνωρίζουμε καλά ότι όταν μας μιλάνε για αυτονομία δεν εννοούν άλλο από την απεμπόληση της υποχρέωσης του Κράτους να παρέχει τα στοιχειώδη στα σχολεία.

Στο πλαίσιο της δήθεν αυτονομίας εισάγεται:

Ø η πραγματοποίηση προγραμμάτων από εξωσχολικούς φορείς (ΜΚΟ, τράπεζες, βιομηχανίες, πρεσβείες και ό,τι φανταστεί κανείς)

Ø η δυνατότητα επιλογής βιβλίων (πολλαπλό βιβλίο από μια λίστα εγκεκριμένων που υπηρετούν φυσικά τους κεντρικούς στόχους)

Ø εισάγεται η μικτή χρήση σχολικού βιβλίου και ηλεκτρονικού υλικού και η μέθοδος της αντεστραμμένης τάξης (διδασκαλία στο σπίτι και εμπέδωση στο σχολείο). Οι μέθοδοι αυτοί απευθύνονται σε ένα μόνο κομμάτι του μαθητικού πληθυσμού, σε εκείνο που το οικονομικό και μορφωτικό κεφάλαιο της οικογένειας επιτρέπει την χρήση τέτοιων υπηρεσιών. Τι και αν επιτείνονται οι ανισότητες;

ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΑΠ’ ΕΞΩ;

Όχι φυσικά! Οι εξετάσεις επανέρχονται παντού. Τώρα θα έχουμε ελληνική PISA, δηλαδή πανελλαδικές εξετάσεις στην έκτη δημοτικού και στη Γ’ Γυμνασίου στη γλώσσα και τα μαθηματικά. Ανώνυμες μεν αλλά εργαλείο αξιολόγησης και των εκπαιδευτικών και των σχολικών μονάδων, αφού τα αποτελέσματα θα επιτρέπουν την σύγκριση και την ενοχοποίηση των μαθητών και των σχολείων κάποιων περιφερειών που δεν θα τα καταφέρνουν τόσο καλά.

Τα αποτελέσματα των μαθητών στις εξετάσεις θα δημοσιοποιούνται στην ιστοσελίδα του σχολείου, θα αποτελούν βάση για την εξωτερική αποτίμηση των σχολικών μονάδων από τον σχολικό σύμβουλο και η βιωσιμότητά τους θα κρίνεται από αυτά. Εμπεδώνεται ως κανονικότητα η παιδαγωγική της επίδειξης και της υποταγής, των μετρήσεων, των διαρκών αξιολογήσεων, των ERASMUS plus και των εκπαιδευτικών προγραμμάτων του ιδρύματος Λάτση. Αυτοί θα είναι οι άξονες της αξιολόγησης των σχολείων και των εκπαιδευτικών με την παιδαγωγική της κριτικής σκέψης και της ολόπλευρης μόρφωσης στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

Το μόνο που μένει είναι η απελευθέρωση των σχολικών εγγραφών και η γονική επιλογή σχολείου, οι οποίες έρχονται ως λογική συνέπεια των παραπάνω: εάν το 1ο ΔΣ έχει 85% επιτυχία στις εξετάσεις και το 2ο ΔΣ 54%, εάν το 1ο έχει εκπαιδευτικούς ομίλους και δουλεύει τρία ευρωπαϊκά προγράμματα, με θετική αποτίμηση από τον εκπαιδευτικό σύμβουλο και επόπτη και τα δύο σχολεία απέχουν μεταξύ τους μόλις 700 μέτρα γιατί να μην γράψεις το παιδί σου στο «καλύτερο»; Το τι περιμένει το 2ο είναι μια άλλη υπόθεση. Εννοούμε πιο απλά ότι η δημιουργία τοπικών σχολικών αγορών και οι ανταγωνιστικές σχέσεις των δημόσιων σχολείων θα είναι η λογική κατάληξη που διαμορφώνει το συγκεκριμένο θεσμικό και νομοθετικό πλαίσιο

Μέχρι σήμερα υπήρχε το δημόσιο σχολείο με συγκεκριμένες ζώνες εγγραφών με ενιαία χρηματοδότηση και μια σχετική παιδαγωγική ελευθερία, πλέον θα υπάρχει ένα ασφυκτικό κρατικό πλαίσιο επιτήρησης κατακερματισμένων σχολικών μονάδων, οι οποίες σε ανταγωνισμό μεταξύ τους θα πρέπει να επιβιώσουν οικονομικά και να μεγιστοποιήσουν τα σχολικά τους αποτελέσματα, ανταποκρινόμενες σε συγκεκριμένες κρατικές υποδείξεις (ήπιες δεξιότητες, ευρωπαϊκά προγράμματα, εσωτερικός PISA) ή μετασχηματίζοντας το ίδιο το θεσμικό τους καθεστώς (πρότυπα – πειραματικά σχολεία).

Προσπαθήσαμε να συνοψίσουμε τα κυριότερα από αυτόν τον νόμο γίγαντα με πήλινα ποδάρια, προκειμένου να διαμορφώσουμε σε αδρές γραμμές την εικόνα που διαμορφώνεται. Και από την εικόνα αυτή προκύπτει ένα βασικό συμπέρασμα. Στον νόμο αυτό αποτυπώνεται με σαφήνεια το νεοφιλελεύθερο όραμα για την εκπαίδευση. Μιας εκπαίδευσης για λίγους. Μιας εκπαίδευσης που αφορά τον κόσμο της ψευδεπίγραφης αριστείας εκείνων που γεμίζουν μορφωτικά αγαθά το portfolio τους για να το εξαργυρώσουν ατομικά στην αγορά, έναντι εκείνων που αναζητούν στη γνώση τα κλειδιά για να ξεκλειδώσουν τα μυστικά του κόσμου και τα εργαλεία για να τον αλλάξουν.

Πρόκειται προφανώς για τη σύγκρουση δύο κόσμων, εκείνον της ατομικής ανέλιξης έναντι του κόσμου της συλλογικής ανάτασης. Τον κόσμο της ατομικής ευθύνης έναντι εκείνου της συλλογικής υπευθυνότητας. Τον κόσμο που ορίζουν οι νόμοι της αγοράς έναντι του κόσμου που ορίζουν οι όροι των αναγκών της εργαζόμενης πλειοψηφίας. Τον πρώτο κόσμο που υπηρετεί η κυβέρνηση, έναντι εκείνου που υπηρετούμε και ανήκουμε εμείς.

Είναι φανερό ότι το νεοφιλελεύθερο αφήγημα έχει δυσανεξία σε ό,τι συλλογικό, συλλογικές διαπραγματεύσεις στην εργασία, συλλογικές αντιστάσεις μέσα από την οργανωμένη πάλη των εργαζομένων. Η έννοια της συλλογικότητας είναι ο στόχος της αφήγησης αυτής που έχει στην πυρήνα της το άτομο και την ατομική πρόοδο. Κεντρικός όμως στόχος του παρόντος νόμου είναι η διάλυση του δημοκρατικού τρόπου λειτουργίας των σχολείων και η μετατροπή τους σε κακέκτυπο επιχείρησης με παντοδύναμο manager να ηγεμονεύει, με σφιχτή ιεραρχία, με στελέχη χωρίς bonus, με ζημιές και κέρδη, με μετρήσιμα ποσοτικά αποτελέσματα, με ανάληψη του επιχειρηματικού ρίσκου (φτωχοί μαθητές) και φυσικά με υποχρέωση αναζήτησης πόρων. Και φυσικό αποτέλεσμα ενός τέτοιου σχολείου είναι η μεγέθυνση των αντιθέσεων και ο κοινωνικός και κριτικός αναλφαβητισμός των μαθητών.

Αυτό το σχολείο είναι ακριβώς το σχολείο που ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ. Ο νόμος αυτός θα μείνει στα χαρτιά γιατί:

1. δεν βελτιώνει το σχολείο, αντίθετα επιδεινώνει τη λειτουργία του ιδιαίτερα για τους μαθητές που προέρχονται από τα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα

2. επιβάλλει όρους σκληρού ανταγωνισμού και ατομικότητας σε έναν χώρο κατεξοχήν συνεργατικό και συλλογικό όπως είναι το σχολείο

3. μεταφέρει την ευθύνη της αποτυχίας του σχολείου στις πλάτες των μαθητών και των εκπαιδευτικών, αποκρύπτοντας τις πραγματικές αιτίες που δεν είναι άλλες από την φτώχια και την ανισότητα

4. επιβάλλει την αρχή του ενός έναντι της δημοκρατικής λειτουργίας

5. δεν μας υπολογίζει

Είμαστε πεπεισμένοι ότι το εκπαιδευτικό κίνημα θα καταφέρει με την αποφασιστικότητα που έχει δείξει τόσες φορές στο παρελθόν να ακυρώσει στην πράξη αυτό το αίσχος και θα προασπίσει τόσο τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών όσο και τη δημοκρατική λειτουργία του σχολείου.

 

* Αναδημοσίευση από το ιστολόγιο της Ανεξάρτητης Αγωνιστικής Κίνησης του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε "Αριστοτέλης"   

Η ΕΙΔΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΚΕΡΑΜΕΩΣ

Αναβάθμιση της επίθεσης και Ενδυνάμωση  των ταξικών φραγμών

Τέλη Ιουνίου 2021 δόθηκε για διαβούλευση νομοσχέδιο με τίτλο «αναβάθμιση του σχολείου, ενδυνάμωση του εκπαιδευτικού και άλλες διατάξεις». Προηγήθηκαν διαρροές και διαφημίσεις με βαρύγδουπες δηλώσεις από πλευράς πρωτοκλασάτων κυβερνητικών στελεχών.

Ο πυρήνας του νομοσχεδίου αφορά στην αξιολόγηση όλων των παραγόντων του δημόσιου σχολείου, τόσο στον πυρήνα των εκπαιδευτικών διαδικασιών, όσο και σε όλη τη διοικητική πυραμίδα. Στη βάση του υιοθετεί όλες τις αντιεκπαιδευτικές πολιτικές ΕΕ/ΟΟΣΑ που κατά καιρούς εφαρμόστηκαν ανά τον κόσμο και οδήγησαν σε ενίσχυση των ταξικών φραγμών, διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων, βαθιά ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης, εδραίωση του σχολείου της αγοράς. Με το δίπολο αξιολόγηση/αυτονομία επιχειρείται η πλήρης αποδόμηση του δωρεάν και δημόσιου σχολείου που χρόνια τώρα βάλλεται από το επίσημο κράτος: με την υποχρηματοδότηση, την απαξίωση του ρόλου των εκπαιδευτικών και των συλλογικών τους οργάνων, την εμπορευματοποίηση πλευρών της λειτουργίας του, την ενίσχυση των ταξικών φραγμών. Τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών και τα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών μπαίνουν στο κέντρο της επίθεσης της κυβέρνησης. Η ΝΔ θέλει να ακυρώσει κατακτήσεις προηγούμενων δεκαετιών και να κερδίσει στο ιδεολογικό πεδίο, προσδοκώντας να φτιάξει μια τεράστια δεξαμενή «προθύμων» στελεχών που θα λειτουργήσουν ως δούρειος ίππος στο σώμα της εκπαίδευσης. ΕΙΝΑΙ ΓΕΛΑΣΜΕΝΟΙ. Θα υπερασπίσουμε τις κατακτήσεις μας και τα μορφωτικά δικαιώματα των επόμενων γενεών. Οι εκπαιδευτικοί γνωρίζουν ότι είναι πολιτική επιλογή αποδόμησης του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης τα 25αρια τμήματα, το προσοντολόγιο, οι ελάχιστοι διορισμοί, η υποχρηματοδότηση που ανοίγει πόρτες στους χορηγούς.

Στο πεδίο της ειδικής εκπαίδευσης το νομοσχέδιο αξιοποιεί την νομοθετική παρακαταθήκη προηγούμενων κυβερνήσεων επιδιώκοντας να εδραιώσει τη λογική της πλήρους ένταξης των μαθητών με αναπηρία/ ή και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, αλλάζοντας την ορολογία στις δομές της ( τα ΚΕΣΥ ονομάζονται ΚΕΔΑΣΥ, οι ΕΔΕΑΥ βαφτίζονται ΕΔΥ).

Οι «νέες» λιγοστές ΕΔΥ θα αξιολογούν μαθητές, θα διαμορφώνουν εξατομικευμένα προγράμματα στήριξης και θα τα αξιολογούν. Τα σχολεία θα χωριστούν σε δυο κατηγορίες: σε όσα έχουν ΕΔΥ και στα υπόλοιπα, με τις ίδιες όμως χρεώσεις: πρόγραμμα παρέμβασης που πρέπει να καταρτίσουν και για το οποίο θα λογοδοτήσουν (ασχέτως αν έχουν εργαλεία ή όχι, γνώσεις ή όχι). Αφού εφαρμόσουν το πρόγραμμα παρέμβασης και αξιολογήσουν αν πέτυχε ή όχι, ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ, ο μαθητής θα προχωρά προς τα ΚΕΔΑΣΥ για να πάρει «σειρά». Η εμπειρία από τη λειτουργία των ΕΔΕΑΥ (ΕΔΥ) δείχνει ότι η μονοήμερης παρουσία/ μια φορά τη εβδομάδα σε κάθε σχολείο δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες των παιδιών. Την ίδια στιγμή η στελέχωσή τους γίνεται με αναπληρωτές. Τα προαπαιτούμενα για να φτάσει κάποιος στα ΚΕΔΑΣΥ λειτουργούν ως «κόφτης προσβασιμότητας» προς τα πάνω και ως πολυεργαλείο προς τα κάτω. Στην πράξη η γραφειοκρατική διαδικασία, πέρα από την πολιτική στόχευση κατάργησης των μορφωτικών δικαιωμάτων των μαθητών ΑμΕΑ, θα οδηγήσει τις οικογένειες στην ιδιωτική πρωτοβουλία για να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες των παιδιών τους, ή ακόμα και σε ΜΚΟ με δράση στο χώρο της ειδικής εκπαίδευσης. Θα αυξηθούν οι ιδιώτες ειδικοί βοηθοί λόγω μη ανταπόκρισης του κράτους του ειδικού πληθυσμού. Την ίδια στιγμή οι εκπαιδευτικοί των Τ.Ε. θα γίνουν «φωτεινοί παντογνώστες», θα υποστηρίζουν μαθητές, θα συμμετέχουν στις ΕΔΥ, θα διαμεσολαβούν στην επικοινωνία με τα ΚΕΔΑΣΥ, θα διαμορφώνουν εξατομικευμένα προγράμματα, θα συνεργάζονται με τους υπόλοιπους εκπαιδευτικούς. Η κυβέρνηση και το κράτος επιδιώκουν να μεταφέρουν στις πλάτες των εκπαιδευτικών την αποτυχία των

πολιτικών και οικονομικών τους επιλογών. Την ιδια στιγμή πλασάρεται από τους κυβερνώντες ότι με αυτό τον τρόπο το σχολείο και τα προγράμματα που θα υλοποιεί, είναι αυτά που θα καλύψουν την ανυπαρξία κοινωνικής πολιτικής, την έλλειψη δομών, τη μαθητική διαρροή, την υποχρηματοδότηση της υγείας και της παιδείας, την ανεργία, τη φτώχια και τα τεράστια προβλήματα που δημιουργούν σε χιλιάδες οικογένειες.

Στο νομοσχέδιο επαναλαμβάνεται η ανάγκη για πρώιμη παρέμβαση, σημείο που απαντάται και σε όλους τους προηγούμενους νόμους για την ειδική αγωγή και εκπαίδευση. Υπενθυμίζουμε ότι αυτή πρέπει να αποτελεί έμπρακτα και όχι διακηρυκτικά υποχρέωση του κράτους και οφείλει να παρέχεται σε όλα τα παιδιά που την έχουν ανάγκη, από τη γέννησή τους και κυρίως πριν αυτά μπουν στην εκπαίδευση, μέσω ειδικών θεραπευτικών προγραμμάτων που θα προσφέρονται δωρεάν σε δημόσια πλαίσια. Με την είσοδο των παιδιών στην υποχρεωτική εκπαίδευση χωρίς να έχουν λάβει αντίστοιχη υποστήριξη, το κράτος οφείλει να διαθέτει διαγνωστικούς-αξιολογικούς-υποστηρικτικούς φορείς που θα εντοπίζουν εγκαίρως τις δυσκολίες τους και εξειδικευμένο προσωπικό που θα βρίσκεται μέσα στο σχολείο και θα μπορεί να υλοποιεί τα προγράμματα που χρειάζονται. Στο νομοσχέδιο (άρθρο 157 παρ.1) ωστόσο, δεν αναφέρεται ο τρόπος και το προσωπικό που θα υλοποιεί τα προγράμματα πρώιμης παρέμβασης, τα οποία, αν εφαρμοστούν, μάλλον θα πέφτουν στην πλάτη των εκπαιδευτικών και δευτερευόντως των μελών των ΕΔΥ (αν, όπου και για όσες μέρες της εβδομάδας βρίσκονται στο σχολείο).

Είμαστε υποψιασμένοι ότι η αναφορά που γίνεται στο νομοσχέδιο, «θα συναντηθεί» με την πολυδιαφημιζόμενη πρωτοβουλία του υπουργείου εργασίας για το σχέδιο πρώιμης παρέμβασης στο πεδίο του αυτισμού (σε 200 βρεφονηπιακούς σταθμούς της χώρας) που ανακοινώθηκε από τον υπ. εργασίας και την υφυπουργό τον Οκτώβρη του 2020 στη βουλή και προβλήθηκε στο οικονομικό φόρουμ στους Δελφούς τον Μάρτιο του 2021 με «πρώτο βιολί» το think tank της «διαΝΕΟσις», ΜΚΟ του κ. Δασκαλόπουλου (επίτιμου προέδρου του ΣΕΒ!!!!) και επικεφαλή τον Κ. Μεγήρ (μέλος της ομάδας ΠΙσσαρίδη)!!! Αυτή η προοπτική δίνει άλλη διάσταση στο δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα του σχολείου με την πρωτοκαθεδρία χορηγών και παραγόντων της οικονομικής σφαίρας.

Αναφορικά δε με την οργάνωση της υποστήριξης των προνηπίων με αναπηρίες ή/και εεα στο σχολείο (άρθρο 157, παρ.2), αυτή χαρακτηρίζεται από προδιαγεγραμμένο αποτέλεσμα. Όπως αναφέρει το σχέδιο νόμου, οι γονείς που θα διαθέτουν «σχετική ιατρική γνωμάτευση» από την οποία θα «προκύπτει η ανάγκη λήψης μέτρων υποστηρικτικής παρέμβασης» θα αιτούνται στα ΚΕΔΑΣΥ την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών (!!!) και ψυχοκοινωνικών αναγκών των παιδιών τους, ένα χρόνο πριν την είσοδό τους στο νηπιαγωγείο, δηλαδή μέχρι και 4 μήνες πριν κλείσουν τα 3 τους χρόνια!!! Προφανώς με σκοπό οι διεπιστημονικές ομάδες να «μαντέψουν» το είδος της εκπαιδευτικής υποστήριξης που ΘΑ χρειαστούν τα παιδιά ένα χρόνο μετά. Γιατί τι άλλο μπορεί να κάνει μια/ένας νηπιαγωγός ο οποίος δεν είναι εξειδικευμένος στην αξιολόγηση παιδιών αυτής της ηλικίας; Και ο οποίος ακόμα και αν ήταν, πως θα μπορούσε σε μια τόσο μικρή ηλικία και σε παιδιά που δεν έχουν καμία επαφή με την εκπαίδευση να αποφασίσει για το είδος της εκπαιδευτικής υποστήριξής τους; Η απάντηση είναι προφανής: η ιατρική επιστήμη, η οποία θα αποφασίζει για την αναγκαιότητα της υποστήριξης, τελικά θα επιβάλει και το είδος της.

Τέλος, για άλλη μια φορά, το νομοσχέδιο (αρ.157 παρ.3) αναφέρεται σε προγράμματα επιμόρφωσης, τα οποία ποτέ δεν έχουν υλοποιηθεί.

Το νομοσχέδιο της ενδυνάμωσης των ταξικών φραγμών «απλώνει» την αξιολόγηση σε όλες τις δομές ειδικής εκπαίδευσης, θεωρεί τη διαφοροποιημένη διδασκαλία ως κύριο μέσο για την ένταξη των μαθητών με αναπηρία/ ή και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες σε γενικές τάξεις 25 μαθητών, δυσκολεύει τις εναλλακτικές μορφές αξιολόγησης των μαθητών (προφορικές εξετάσεις ή παροχή επιπλέον χρόνου) ορίζοντας τες ως τελευταίες επιλογές.

Τέλος, στο νομοσχέδιο της ενδυνάμωσης των ταξικών φραγμών εδραιώνεται ο αποκλεισμός των εργαζομένων στα ΚΕΔΑΣΥ από υπηρεσιακές μεταβολές (ΜΕ ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΗ ΙΣΧΥ αφού δεν υπολογίζεται ως διδακτική εμπειρία ο χρόνος υπηρεσίας στα ΚΕΣΥ-ΚΕΔΔΥ-ΚΔΑΥ). Η κυβέρνηση μετά την επίθεση στην προϋπηρεσία των αναπληρωτών (μέσω του προσοντολόγιου) επεκτείνει την επίθεση και σε άλλες ομάδες εργαζομένων.

Συμπερασματικά το νομοσχέδιο του υπ. παιδείας ΑΝΑΒΑΘΜΙΖΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ, ΕΝΔΥΝΑΜΩΝΕΙ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΜΑΘΗΤΩΝ, ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΚΑΙ στοχεύει στην υλοποίηση ενός σχολείου που θα λειτουργεί με δημόσιο μανδύα ΥΠΗΡΕΤΩΝΤΑΣ όχι τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών του, αλλά τις στοχεύσεις της αγοράς.

Ένα σχολείο μόνο κατ΄ όνομα δημόσιο και δωρεάν που θα πετάει εκτός τους μαθητές που οι εξεταστικοί μαραθώνιοι όποιας μορφής θα καταστούν αδύνατους, και θα δοξάζει τους «άριστους» των δεξιοτήτων και όχι των γνώσεων. Σε αυτό το δυστοπικό σχολείο-επιχείρηση που θα συνδυάζει το ιδιωτικοοικονομικό επιχειρηματικό μοντέλο λειτουργίας με την αυταρχική λογική διευθυντών και αναβαθμισμένων επιθεωρητών προηγούμενων δεκαετιών, ο αγώνας για την ανατροπή του αποκτά κυρίαρχο ρόλο και οι χθεσινές μας διεκδικήσεις αποκτούν χαρακτήρα ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΝΤΟΣ.

ΘΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΓΙΑΤΙ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ ΤΩΝ ΜΟΡΦΩΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΩΝ ΜΑΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ

• ΤΩΡΑ διαχειριστικός έλεγχος ιδιωτικών μονάδων ειδικής εκπ/σης (ΚΛΕΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΑΝΟΙΧΤΩΝ) και ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΑΠΟΥΝ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΕΣ. Έγκαιρη διάγνωση και καταγραφή των ατόμων με ειδικές ανάγκες.

• Πρώιμη παρέμβαση, ίδρυση ΤΕ σε κάθε σχολείο, πριν την είσοδο στην υποχρεωτική εκπαίδευση, απαραίτητο εξοπλισμό και εποπτικό υλικό, στελέχωση των σταθερών δομών με μόνιμο προσωπικό.

• Μόνιμο εξειδικευμένο προσωπικό και δομές υποστήριξης σε όλα τα νηπιαγωγεία (τμήματα ένταξης) με σκοπό να καλύπτονται εγκαίρως οι ανάγκες όλων των παιδιών, από την πρώτη μέρα της φοίτησης στο σχολείο και όποτε κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους εντοπιστούν δυσκολίες.

• Δημιουργία και δεύτερου ΤΕ ανάλογα με τις ανάγκες κάθε σχολείου.

• Αύξηση των δαπανών για την παιδεία στο 15% του τακτικού προϋπολογισμού.

• Ίδρυση και στελέχωση δημόσιων δωρεάν δομών διάγνωσης, αξιολόγησης, υποστήριξης της ειδικής αγωγήςκαι εκπαίδευσης. Κατοχύρωση παιδαγωγικής εκπαιδευτικής κατεύθυνσης, άμεση στελέχωση, με μικρές περιοχές ευθύνης ανά δήμο, λιγότερες διοικητικές αρμοδιότητες, κινητές μονάδες που θα επισκέπτονται τα σχολεία και θα στηρίζουν εκπαιδευτικούς και μαθητές και θα υλοποιούν την υποστήριξη των μαθητών με ειδικές ανάγκες μέσα στα σχολεία.

• Διορισμοί εκπαιδευτικών σε όλα τα δημόσια ιατροπαιδαγωγικά κέντρα.

• Στελέχωση των ειδικών σχολείων με απαραίτητες ειδικότητες με μόνιμη σχέση εργασίας.20 μαθητές/τμήμα στα δημοτικά, 15 ανά τμήμα Α/ Β΄ δημοτικού/νηπιαγωγεία. Μείωση αριθμού μαθητών και στα τμήματα των ειδικών σχολείων. Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού για την καθαριότητα.

• Αναβάθμιση υπαρχόντων και ίδρυση νέων εκπαιδευτικών μονάδων δημόσιων και δωρεάν, ΕΕΕΕΚ, μονάδων αυτόνομης διαβίωσης, προστατευμένων εργαστηρίων, νομοθετική κατοχύρωση των αποφοίτων. Μόνιμη/Σταθερή/προστατευμένη/υποστηριζόμενη εργασία σε Δημόσιο/Ιδιωτικό Τομέα.

• Μαζικούς μόνιμους διορισμούς στην ΕΑ, σε όλες τις βαθμίδες για όλες τις ανάγκες. Καμία κατηγοριοποίηση, κατακερματισμός/διαχωρισμός εκπαιδευτικών. Κατάργηση ελαστικής εργασίας. Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους με πλήρη εργασιακά, ασφαλιστικά, συνταξιοδοτικά δικαιώματα! Ενιαία κριτήρια μεταθέσεων, διορισμών σε όλη την εκπαίδευση. Διορισμοί με βάση το χρόνο λήψης του πτυχίου και όλη την προϋπηρεσία. Διορισμός όλων των αναπληρωτών με έστω και μια σύμβαση στο δημόσιο σχολείο. Σταθερή και μόνιμη εργασία για όλους.  

• Επαναλειτουργία των διδασκαλείων, απαλλαγή από διδακτικά καθήκοντα για όλους στην εκπαίδευση.

• Επιμόρφωση των εκπαιδευτικών γενικής και ειδικής εκπαίδευσης.

• Κατάργηση των νόμων που εμπορευματοποιούν την ειδική αγωγή, προωθούν την ιατρικοποίηση, κατηγοριοποιούν τους εκπαιδευτικούς και ανατρέπουν εργασιακά δικαιώματα. Κανένα προσοντολόγιο. Όχι στα πιστοποιητικά παιδαγωγικής, διδακτικής επάρκειας. Όχι σε αξιολόγηση, πιστοποιητικό επαγγελματικής επάρκειας, πλαίσιο προσόντων εκπαιδευτικού.

 

      Σχετικά με την Κοινή Υπουργική Απόφαση Αριθμ. 155689/ΓΔ4 ΦΕΚ 5044/Β/14-11-2020 για την εφαρμογή της σύγχρονης εξ'αποστάσεως.     

Η απόφαση να κλείσουν τα σχολεία έχει να κάνει με την απόφαση του υπουργείου και της κυβέρνησης να μην πάρουν κανένα μέτρο για την προστασία μαθητών και εκπαιδευτικών με πρώτο και κύριο τη διαμόρφωση συνθηκών ελάχιστου συγχρωτισμού στις τάξεις/σχολεία με τη μείωση των μαθητών ανά τάξη (12-15). Η κυβέρνηση αρνήθηκε να ακούσει τις προτάσεις και τις διαμαρτυρίες των εκπαιδευτικών, γονέων και μαθητών – στοχοποιώντας μάλιστα τους τελευταίους μέσω των καταλήψεων – και άφησε τα σχολεία να λειτουργούν υπό επικίνδυνες για τη δημόσια υγεία συνθήκες. Αντί να αποσυμφορήσει τα πολυπληθή τμήματα βρίσκοντας αίθουσες και κάνοντας τις απαραίτητες προσλήψεις για την ασφαλή λειτουργία τους ,περιορίστηκε σε υποτυπώδη μέτρα όπως υφασμάτινες μάσκες και παγούρια!

Έτσι φτάσαμε στην τελευταία κι αιφνιδιαστική απόφαση να κλείσουν τα δημοτικά σχολεία/νηπιαγωγεία με την πρόφαση της κινητικότητας γονιών/κηδεμόνων/μαθητών και συγχρωτισμού τους στις πύλες των σχολείων, πράγμα που θα μπορούσε να έχει λυθεί με διαφορετικές ώρες προσέλευσης τους αλλά και εισόδου τους από διαφορετικές πύλες.

Προηγήθηκε το κλείσιμο των γυμνασίων/λυκείων όπου τέθηκε ως υποχρεωτική από το ΥΠΑΙΘ η σύγχρονη εξ αποστάσεως αδιαφορώντας επιδεικτικά για τη ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ 4/2020 (07-09-2020) της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων και μη λαμβάνοντας καθόλου υπόψη τις συστάσεις που αναφέρονται στο σκεπτικό της με προθεσμία τριών (3) μηνών για την εφαρμογή τους από τη δημοσίευση της παραπάνω απόφασης, και σχετικά με τους κινδύνους που συνεχίζουν να ισχύουν σχετικά με την ιδιωτικότητα και τα προσωπικά δεδομένα, την ισότητα της εκπαίδευσης, και τις προσωπικές ελευθερίες των συμμετεχόντων σε αυτή. Οι ευθύνες του υπουργείου για την παραβίαση βασικών συνταγματικών δικαιωμάτων και ελευθεριών των μαθητών/εκπαιδευτικών με τους όρους και προϋποθέσεις που θέτει είναι τεράστιες. Στη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση ήδη παραβιάζονται όλα τα δικαιώματα των μαθητών για ίση πρόσβαση στην εκπαίδευση, αφού δε διαθέτουν όλοι τα μέσα για πρόσβαση στο διαδίκτυο, ενώ παίρνουν απουσία για τη μη συμμετοχή τους διακινδυνεύοντας ακόμα και να χάσουν τη χρονιά τους! Τώρα το Υπουργείο έρχεται να γενικεύσει την ανισότητα εφαρμόζοντας το εντέλλεστε και στην Πρωτοβάθμια, καλώντας μάλιστα τους εκπαιδευτικούς να καλύψουν τη διδακτέα ύλη , δηλαδή να προχωρήσουν στην ύλη τους, αποκλείοντας έτσι χιλιάδες μη-έχοντες μικρούς μαθητές από την εκπαίδευση! 

Το υπουργείο ανοίγει ακόμα περισσότερο τη ψαλίδα ανισότητας ορίζοντας αυθαίρετα και αντιπαιδαγωγικά το ωράριο της σύγχρονης στα δημοτικά και νηπιαγωγεία τις μεσημεριανές ώρες, ώρες που ιδιαίτερα τα μικρά παιδιά είναι κουρασμένα και δε μπορούν να αποδώσουν στις απαιτήσεις τις εκπαιδευτικής διαδικασίας. Αντιθέτως αφήνει τη δυνατότητα στα ιδιωτικά σχολεία να λειτουργούν πρωινές ώρες δεδομένου ότι αυτά μπορούν να χρησιμοποιούν έναντι αμοιβής διαφορετικές πλατφόρμες. Η παράβαση της ίσης μεταχείρισης των μαθητών δημοσίων και ιδιωτικών σχολείων είναι κατάφωρη, και αυτό γίνεται για να μπορέσει να καλύψει το υπουργείο τη δυσλειτουργία και την αναποτελεσματικότητα του Πανελλήνιου Σχολικού Δικτύου, το οποίο χωρίς καμία προετοιμασία δεν καταφέρνει να ανταποκριθεί σε τόσο μεγάλο φόρτο δικτύου, δυσχεραίνοντας ακόμα πιο πολύ τη θέση εκπαιδευτικών μαθητών και γονέων. 

Παρά τις εξαγγελίες για παροχή δωρεάν εξοπλισμού (λάπτοπ, τάμπλετ) σε μαθητές και σχολεία, τίποτα από αυτά δεν έχει γίνει, ενώ τα περισσότερα σχολεία δε μπορούν να καλύψουν ούτε το σύνολο των μαθητών, ούτε τους εκπαιδευτικούς που δε διαθέτουν δικό τους εξοπλισμό, ή δε μπορούν να εργαστούν από το σπίτι με γρήγορη σύνδεση στο ίντερνετ (τα περισσότερα σχολεία διαθέτουν πεπαλαιωμένες 25άρες γραμμές). Παρόλα αυτά, το Υπουργείο επιμένει να εισάγει μια μονοδιάστατη μεθοδολογία εφαρμογής της συνταγματικής αρχής παροχής δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης σε έκτακτες συνθήκες χωρίς να χορηγεί τα απαραίτητα μέσα που θα την εξασφαλίζουν σε μαθητές/εκπαιδευτικούς και χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις ιδιαίτερες εκπαιδευτικές συνθήκες και δυνατότητες και ανάγκες των μαθητών που μόνο οι εκπαιδευτικοί και οι σύλλογοι διδασκόντων μπορούν να αξιολογήσουν.

Η κατάφωρη παραβίαση των συνταγματικά θεμελιωμένων μορφωτικών, εργασιακών και ατομικών δικαιωμάτων δείχνει μια καταφανώς αυταρχική και αντιδημοκρατική πρακτική και νοοτροπία, που δεν έχει τη συναίνεση που απαιτείται και χρησιμοποιεί δια της υποχρεωτικότητας συνθήκες εξαναγκασμού με καταστροφικά αποτελέσματα για την εκπαιδευτική διαδικασία καθώς και για την προσωπική και οικογενειακή ζωή των εμπλεκόμενων.

Καλείται το ΥΠΑΙΘ έστω και τώρα σε συνεργασία με τις εκπαιδευτικές ομοσπονδίες να προχωρήσει σε όλα τα ενδεδειγμένα μέτρα (λειτουργία των σχολείων σε συνθήκες προστασίας της υγείας με λίγους μαθητές στις τάξεις) για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της εκπαίδευσης σε συνθήκες πανδημίας με κριτήριο τη δημόσια δωρεάν παιδεία και υγεία, έτσι ώστε να μπορέσουν ξανά οι μαθητές να συμμετέχουν στην πραγματική ζώσα εκπαιδευτική διαδικασία και όχι σε μια παιδαγωγικά στρεβλή και άκρως επισφαλή εικονική πραγματικότητα.

Καλούνται η ΔΟΕ και τα πρωτοβάθμια σωματεία άμεσα να υπερασπισθούν τα δικαιώματα μαθητών, εκπαιδευτικών και γονιών, να προσκαλέσουν το ΥΠΑΙΘ σε διάλογο, και αν αυτό αρνηθεί, να καλέσουν τους εκπαιδευτικούς να κάνουν το καθήκον τους όπως αυτοί γνωρίζουν καλύτερα και με τις μεθόδους που εκείνοι θα επιλέξουν με βάση τις δοσμένες συνθήκες, υπερασπιζόμενοι τα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών και τα εργασιακά και συνταγματικά δικαιώματα όλων.

ΑΝΟΙΚΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΩΡΑ ΜΕ ΟΛΙΓΟΜΕΛΗ ΤΜΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ!

ΟΧΙ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΣΜΟΙ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ!

ΙΣΟΤΙΜΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!